07-08-2014 Noordzeeduik met Ephyra

Beste buddy's,

Zondag zijn we in een klein groepje van 4 duikers mee met de Ephyra van Big Blue een wrakkenduikje op de Noorzee gaan doen, ik bedoel hier de wrakken die onder de zeespiegel liggen, al waren wij op het eind van de duik ook wel een beetje wrakken.
De aanwezigen waren Stijn en Jan, ook Sabine was ingeschreven maar wegens migraine heeft zij spijtig genoeg een forfait moeten geven. Dus ikzelf had 2 lieve buddy's om me te steunen.
Het mag gezegd, het was heel leuk, maar toch zwaar, voor mij dan, maar ergens denk ik dat mijn 2 jonge buddy's tegen s'avonds toch ook vrij uitgeput waren.

Inschepen deden we om 6 uur, dus je moet toch ter plaatse zijn om 5u45 en dat is toch pokkevroeg uit je bedje. Om 6u zijn we dan met een volgeladen boot vertrokken. Het weer was 'vrij' goed maar de boot heeft toch een ganse dag heen en weer gewiegd, ik zie dan af want wordt gemakkelijk zeeziek, al heb ik de tocht van 14 uur overleeft zonder overboord te moeten hangen om de vissen te voederen.

Tegen10 u konden we duiken op het eerste wrak, de Garden City dit is een Liberiaans cargoschip dat in 1969 is gezonken na aanvaring met een pools schip. Heeft een lengte van 140 m en breedte van 18 m, je kon de vormen van een schip nog herkennen maar er was toch al veel van vergaan ook. Er was wel veel vis te zien. De zichtbaarheid was niet zo goed en er stond ook een stevige stroming. Zowel boven als onder water.
Na een duikje van ongeveer 45 minuten zijn we naar boven gekomen, onze tijd was op.

Dan konden we rusten want we moesten nog een heel eindje varen naar het volgende wrak. Omdat we ook moesten wachten op het getijde is de boot rond 14 u voor anker gegaan en konden de moedigen onder ons vissen, ik heb gewoon plat gelegen vooraan op de boeg. Hier heeft Stijn bewezen een zeeman te zijn, want hij heeft heel wat makreel gevangen. Gelukkig waren er mannen bij die de vis hebben schoongemaakt, zodat Stijn zijn portie vis meekreeg als het ware of ze kwam van de viswinkel. Netjes in een plastiek zakje.

Rond 16 u konden we dan duiken naar het 2e wrak van de dag,
Bruno Heinnnemann gebouwd in 1936. Dit was een Duitse destroyer en deze is in 1942 op 2 mijnen gevaren en gezonken. Hij is 119 m lang en 11.3 m breed. Had een gewicht van 2137 ton. Van de 325 opvarenden zijn er 93 mensen mee de dieperik in gegaan. Dit is een mooi wrak maar ligt wel diep, het diepste punt is 39 m. Stijn en ik hebben het lijn gevolgd en kwamen uit op - 36m en er was geen boot te zien. Gelukkig zag Stijn in de verte een lichtje blinken en hij is die richting uitgegaan of we hadden het wrak niet gevonden. Hier weer veel vis, zeesterren, anemoon, platvis, steenbolken, kabeljauw en noordzeekrabben. We hebben door de slechte zichtbaarheid enkel vis gezien. De duik was kort want we waren wel dieper geweest dan voorzien en aangezien er maar 200 bar in mijn fles was heb ik wijselijk besloten toch op 80 bar de tocht naar boven aan te vangen. Zonder lucht boven komen op de Noordzee is geen optie. Dus safety first in dit geval. Stijn kon wel nog wat langer zijn gebleven, maar je volgt natuurlijk je buddy.

Toen de rest ook uit het water was, hebben we de terugtocht aangevat. De echte zeemannen hebben de vis schoongemaakt, ik ben gaan rusten en rond 20u zijn we de haven van Nieuwpoort weer binnengevaren. Jan is vertrokken omdat hij nog bij familie naar een bbq moest en Stijn en ikzelf zijn gaan eten in Nieuwpoort op de dijk, met zicht op zee. Het waren in ieder geval lekkere mosselen die smaakten want ik had honger als een paard.

Om 22 u ben ik vertrokken naar huis maar dat was geen leuke terugtocht, want ik dacht rond 23 u thuis aan te komen, dit was mis gerekend van mij, want ik heb in een fille gestaan dus ik was pas thuis om 00u20 en laat ons zeggen, ik heb mijn bed zien staan, heb er mij ingelegd en toen ging het licht uit, doodmoe was ik.

Maar het was een leuk dagje maar met een ding dat wat minder plezant was, eentje van ons viertal is thuis moeten blijven, maar begrijpelijk, want niemand wil op een waggelende Ephyra gedurende 14 u zitten en dan nog van die diepe duiken doen, dat zou pas onverantwoord zijn.

Groetjes,

Marleen.

PS: bedankt Stijn en Jan om goed voor mij te zorgen op de boot, want ik heb het, doordat de boot zo waggelde, toch soms ook moeilijk gehad.

No Comments Yet.

Leave a comment

You must be Logged in to post a comment.